Ride for lifetime

De Etappe: Kisakallio – Lastenklinikka, Ride for a Lifetime: 12 juli 2014

Twee grote namen, Gerritsen en Kneppers, arriveerden zaterdag 12 juli in Helsinki na de Ride for a Lifetime slotetappe. Het aantal tuimelingen in de Ride was nihil geweest dit jaar. Hoe valt dit te verklaren? Speelde het weer een rol, zijn het de geframede bakfietsen of is het reactievermogen van deze renners van buitenaards niveau?

De Nederlander Kneppers nam gedurende de laatste etappe, 81 kilometer over de wegen tussen Lohja en Helsinki, graag risico. Hij steeg en daalde snel, reed - staand op de pedalen – langs kiezels, stoepranden en gaten in de weg maar sloeg nimmer over de kop. Met Gerritsen samen kwam Kneppers uitgerust en opgelucht aan in Helsinki. Deze mannen laten zien wat fietsen zo mooi maakt. Als echte winnaars reden zij gezamenlijk over de finish lijn en brachten een peloton van volgers naar de meet.

Al het hele voorseizoen ging het over tuimelende rijders. Rijden in colonne is ten slotte vragen om problemen. De politie, ter fiets, kwam, zag en stuurde er rustig achteraan bij deze slotetappe, zonder eenmaal in actie te hoeven komen.

Een Nederlandse hield op twitter en facebook de Ride bij en wilde turven hoe vaak de renners klagen na een tuimeling. Daarbij geldt het getal zeven als ijkpunt, omdat de eerste zeven opmerkingen na een val doorgaans uiterst negatief zijn. Het aantal klachten dit jaar is nihil, nada, niks. Ze vallen niet. En mopperen dus ook niet. Dit is een tocht waar er geen twee van zijn.

De verklaring moet worden gezocht in de stabiliteit van het meteo, de bakfiets, de omvang van de rijders zelf en hun collegialiteit.

Het weer?
Gedurende iedere tour is een belangrijke oorzaak van buitelingen de aanhoudende regen en koude. Maar deze Ride werd gekenmerkt door aangename zomerse temperaturen. Op een enkele stortbui na hielden de renners het droog. Er waren dan ook geen valpartijen waarbij men de huid van het asfalt moet schrapen op een doodnormale, rechte weg. En dus konden de helden zonder gevolgen of opgave de tocht der tochten uitrijden.

Stijvere frames?
Zouden de fietsen van Robert en Ronald de sleutel zijn naar het geheim van hun rijstabiliteit? Met de constructeurs onderwierpen zij de bakfietsen aan een nader onderzoek. Daarbij werd geconcludeerd dat de frames harder zijn geworden en dat de fietsen - tegenwoordig in het oranje - makkelijker lijken te stijven op de weg. Met de nadruk op lijken. 'Bewezen is het niet', zegt Gerritsen. De samenwerking met de constructeurs zal worden geïntensiveerd. Kneppers: 'Zo kunnen we de evolutie van de bak nauwlettend in de gaten houden. ‘We moeten wel vermijden dat de fietsen overstijven’. Kneppers noemt ook wielen en banden als positieve factoren. 'Te hard opgepompt kunnen banden een val veroorzaken. Maar deze waren uitstekend in balans en binnen de druklimiet’.

De rijders?
Al jaren is bekend dat het gebruik van stimulerende middelen het beeld van renners vertroebeld en vaak wordt genoemd als de oorzaak van een valpartij. Gerritsen en Kneppers brachten het controversiële onderwerp zelf ter sprake. ‘De Ride vereist van ons een bovenmenselijke inspanning maar het verdoven van ons centrale zenuwstelsel vermindert ons reactievermogen en daar passen wij voor’.

Toch werd er in het peloton wel gesproken over het feit dat beide heren de huid insmeerden met een melk-achtige substantie (50 stond erop) die de spieren deden doen glimmen. De kuiten van Gerritsen zwollen als ballonnen die verrieden dat vele porties spinazie waren verorberd. En Kneppers heeft van nature kollossale spierbundels in de dij die nu bijkans de broek uitbarsten. Ter compensatie van het vertoon van bovenmenselijke kracht droegen de heren een bleek t-shirt.

Echter op basis van de plassen van Gerritsen en Kneppers in de klinikka, waarin slechts oranje sporen van snoep en wortelen werden waargenomen, kunnen we concluderen dat de rijders de Ride schoon reden. Een goede zaak uiteraard met het oog op het voorkomen van ongelukken.

De mannen reden op basis van broederschap, gedeelde smart, gezamenlijke ervaringen en collegialiteit. Een band die grenzen overwint; in tijd, in hoogte en in afstand.

Geweldige kerels.
Alles is inmiddels gezegd en geschreven over de Ride for a Lifetime. Het initiatief heeft terecht de steun en aandacht gekregen van velen; vrienden, kennissen, lotverwanten, organisaties, bedrijven en sponsoren, premiers en ambassadeurs, de media. Robert en Ronald verdienen een diep respect voor hun prestatie en inzet. Hun doel blijft een bijdrage te leveren aan het onderzoek naar het behandelen van en het verbeteren van de vooruitzichten voor kinderen die getroffen worden door kanker. Geweldige kerels zijn zij.

https://www.facebook.com/RideForALifetimeFightingCancer?ref=br_tf

Michael Boelen, juli 2014